دكتر شريعتي انسان ها را به چهار گروه زير دسته بندي كرده است

دسته اول ؛ آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم نیستند

عمده آدم‌ها حضورشان مبتنی به فیزیک است

بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند

دسته دوم ؛ آنانی که وقتی هستند نیستند، وقتی که نیستند هم نیستند

مردگانی متحرک در جهان ، بی‌شخصیت‌اند و بی‌اعتبار

هرگز به چشم نمی‌آیند ، مرده و زنده‌شان یکی است

دسته سوم ؛ آنانی که وقتی هستند هستند، وقتی که نیستند هم هستند

آدم‌های معتبر و با شخصیت ، کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند

و در نبودنشان هم تاثیرشان را می‌گذارند

کسانی که همواره به خاطر ما می‌مانند

دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم

دسته چهارم ؛ آنانی که وقتی هستند نیستند، وقتی که نیستند هستند

شگفت‌انگیزترین آدم‌ها در زمان بودشان

چنان قدرتمند و با شکوه‌اند که ما نمی‌توانیم حضورشان را دریابیم

اما وقتی که از پیش ما می‌روند نرم نرم آهسته آهسته درک می‌کنیم

باز می‌شناسیم ، می‌فهمیم که آنان چه بودند. چه می‌گفتند و چه می‌خواستند

ما همیشه عاشق این آدم‌ها هستیم ، هزار حرف داریم برایشان

اما وقتی در برابرشان قرار می‌گیریم قفل بر زبانمان می‌زنند

اختیار از ما سلب می‌شود. سکوت می‌کنیم وغرقه درحضورآنان مست می‌شویم

و درست در زمانی که می‌روند یادمان می‌آید که چه حرف‌ها داشتیم و نگفتیم

كه تعداد این‌ها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد