راه رسيدن به عشق : " هيچ بودن "  است . به محض اينكه فكر كني كه كسي هستي، عشق از جاري شدن باز مي ايستد . عشق فقط از درون كسي به بيرون جاري مي شود كه "كسي" نباشد.عشق، در نيستي خانه دارد.

هنگامي كه خالي باشي، عشق نيز در تو جاي خواهد گرفت .وقتي آكنده از غرور باشي، عشق ناپديد مي شود . همزيستي عشق و غرور ممكن نيست . اين دو در كنار يكديگر جايي ندارند. بنابراين "هيچ" باش . "هيچ" منشا همه چيز است. "هيچ" منشا بي نهايت است. هيچ باش . در هيچ بودن است كه به كل مي رسي .

"اگر خود را كسي بپنداري، راه را گم مي كني 

                          ولي اگر خود را هيچ بپنداري، به مقصد مي رسي"