دوباره برگشتم وبلاگم

نمی دونم این بار هم برای مدتی کوتاه می نویسم یا طولانی

نمیدونم چقدر از عمرم باقی مونده ، فقط می دونم این وبلاگ رو حذب نکردم

به خاطر نیما و مارشال و علی و امیر و تمام انهایی که توی ساختن وبلاگ منو همراهی کردن

وبلاگ من با اسم من رفیق گریه هاتم دوباره به روز رسانی میشه

امیدوارم باز هم کسانی باشند که سری به وبلاگم بزنند

دلم شکسته ، اما آمدم تا با نوشتن دل شکستم رو آروم کنم

پس باید باز هم برای مدتی تحملم کنید ، حال و روز خوبی ندارم

اما می خوام تا هستم ، بنویسم ... دلم می خواد نباشم ولی تا هستم می نویسم

برای ترک وبلاگم دلیل داشتم و برای برگشتنم هم دلیل دارم

دلیلش هم به خاطر خودمه و هم به عشق دوستانم مارشال ، نیما ، طناز رخزد ، مصیبت و امیر حسین و یاس نبی و تمامی دوستانی که هنوز منو یادشون نرفته ، از بچه های چت گرفته تا بچه های تبیان و وبلاگ نویسانی که می شناسمشون و خواننده یواشکی مطالبشون هستم و خودشون خبر ندارن

سخته هم اینجا بنویسم ، هم توی وبلاگ مشترک خودم و مارشال و هم توی تبیان

اما تمام سعی خودم رو می کنم که نوشته هام توی وبلاگها متفاوت باشه ، البته تبیان رو زیاد قول نمیدم ، چون توی تبیان اجازه تکرار نوشته های وبلاگم رو به خودم دادم ، آخه یک عده فقط به تبیان سر میزنند و خبر هم ندارند که من وبلاگم رو دوباره به روز رسانی می کنم

هنوز هم حاضرم درد ودل دیگران رو بشنوم ، اما از من کمک نخواید ، فقط می تونم شنونده باشم ، آخه کاری از دستم بر نمیاد جز اینکه هر وقت لازم بود تجربه خودم و تجربه دیگران رو در اختیارتون بذارم و خوشحال میشم شنونده تجربه های شما باشم

  هم که توی تبیان اسم منه و هنوز فعاله و داره می نویسه n@sim20

این رو برای آنهایی می نویسم که الان وبلاگ منو می خونند و از جریان فعالیت من توی تبیان بی خبرند ، آخه لازمه بدونند من برخلاف وبلاگهام که ترکشون کردم ، اونجا رو حفظ کردم و شاید کسی دوست داشته باشه بدونه این مدت طولانی توی تبیان چی می نوشتم

نمی دونم شاید باز بزنه به سرمو دیگه ننویسم ... شاید هم ادامه بدم

این رو هم بدونید که هر روز نمی تونم بنویسم ، اما شاید هفته ای یک بار منو توی تبیان و توی این وبلاگ و توی آن وبلاگ ببینید ...گیر آوردنم سخته ، اما دست نیافتنی نیستم

پیدا میشند کسایی که منو گیر میارن و اذیتم می کنند و بعدهم میگن ببخشید و میذارن میرن و پیدا میشن کسایی که منو اصلا گیر نمیارند و مدام شکایت می کنند تو پس کی میای ، کجایی ، اصلا هستی یا نیستی و هستند کسایی که به همین یکی دو نوشته بی ارزش من هم راضی هستند و صداشون در نمیاد ، چون می دونند نسیم مشکلاتش اگه بیشتر از بقیه نباشه کمتر از بقیه نیست

در آخر یک پیشنهاد دارم و آن اینه که حتما به وبلاگ مشترک هم سری بزنید ، گوشه صفحه وبلاگم کافیه نگاهی بندازید و کلیک کنید ، ضرر نداره

و بعد هم از صمیم قلب ازهمه دوستانم و همه از آنهایی که منو همین طوری هم تحمل می کنند و شکایتی ندارن تشکر می کنم